22 831 25 21  22 831 42 56  merserwis@merserwis.pl

Badanie bezpieczeństwa stacji i przewodów ładowania pojazdów elektrycznych (EVSE) cz. I

Badanie bezpieczeństwa stacji i przewodów ładowania pojazdów elektrycznych (EVSE) w oparciu o Rozporządzenie Ministra Energii, wytyczne Urzędu Dozoru Technicznego oraz zapisy obowiązującej normy PN-EN 61851-1:2019-10 z wykorzystaniem przyrządów pomiarowych firmy Metrel.



Zgodnie z globalnym trendem dotyczącym rozwoju elektromobilności - po naszym kraju porusza się coraz więcej samochodów elektrycznych (EV) jak i hybryd, których akumulatory mogą być doładowywane z sieci elektrycznych (PHEV). Aby móc korzystać z tego typu pojazdów niezbędna jest infrastruktura ładująca oraz prawo regulujące podstawowe zasady dotyczące budowy i eksploatacji takiej infrastruktury. W ostatnim czasie pojawiły się w Polsce przepisy dotyczące zagadnienia elektromobilności, które mają być bazą rozwoju tego sposobu zasilania pojazdów elektrycznych.

Ustawa z dnia 11 stycznia 2018 roku o elektromobilności i paliwach alternatywnych definiuje kierunki rozwoju infrastruktury służącej do wykorzystania paliw alternatywnych w polskim transporcie. W rozdziale 2 ustawy zdefiniowano kluczowe zasady funkcjonowania i rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych. M.in. w artykule 16. uprawniono Urząd Dozoru Technicznego do przeprowadzania badań technicznych dotyczących bezpieczeństwa eksploatacji, naprawy i modernizacji komercyjnych stacji ładowania pojazdów elektrycznych. Artykuł 17. z kolei zapowiadał wydanie przez Ministra Energii rozporządzenia określającego szczegółowe wymagania techniczne jakie muszą spełnić punkty ładowania pojazdów elektrycznych. Rozporządzenie, o którym była mowa, weszło w życie w dniu 30 lipca 2019 jako Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 26 czerwca 2019 r. w sprawie wymagań technicznych dla stacji ładowania i punktów ładowania stanowiących element infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego.

W niniejszej trzy częściowej publikacji postaramy się przybliżyć ogólne informacje związane z tematyką ładowania przewodowego pojazdów elektrycznych. Przyjrzymy się bliżej zapisom obowiązującego prawa oraz aktualnych norm w zakresie wyposażenia stacji (część 1), omówimy jakiego rodzaju stacje podlegają kontroli UDT i jak taka kontrola może wyglądać, a także postaramy się doprecyzować wymagania w kwestii badań technicznych, które należy wykonać przed zgłoszeniem stacji ładowania do sprawdzenia urzędowego (część 2). Dodatkowo przedstawimy także sposoby wykonania tych badań najnowocześniejszymi przyrządami pomiarowymi firmy Metrel A 1532 EVSE adapter oraz A 1632 e-Mobility Analyser (część 3).


Wprowadzenie do elektromobilności - Dokumenty normatywne, podstawowe pojęcia i wymagania stawiane punktom ładowania pojazdów elektrycznych



Z zagadnieniem elektromobilności, oprócz wskazanych aktów prawnych, wiążą się również różne akty normatywne. Główną normą dotyczącą przewodowego ładowania pojazdów elektrycznych jest wieloczęściowa norma PN-EN 61851. Opisuje ona podstawowe zagadnienia takie jak m.in. tryby ładowania czy sposoby komunikacji między pojazdem a stacją ładującą. Uzupełnieniem normy PN-EN 61851 jest inna wieloczęściowa norma PN-EN 62196 standaryzująca wtyczki, gniazda, złącza i wtyki pojazdowe, które mogą być stosowane w pojazdach i stacjach ładowania.

Oprócz tego innymi normami powiązanymi są m.in. norma PN-EN 50620 (przewody do ładowania pojazdów), PN-EN ISO 15118 (Interfejs komunikacji między pojazdem a siecią), PN-EN 62752 (Przewody ładujące trybu 2) czy też normy dotyczące wymagań elektrycznych stawianym punktom ładowania, a więc wieloczęściowa norma PN-HD 60364 (ze szczególnym uwzględnieniem części PN-HD 60364-6 dotyczącej sprawdzania odbiorczego i okresowego), a także PN-HD 60364-7-722 zawierająca szczegółowe wymagania instalacji elektrycznej dedykowanej do zasilania pojazdów elektrycznych. W dalszej części publikacji omówimy pokrótce najważniejsze aspekty poruszane przez najnowsze wersje tych dokumentów dostępne na początku stycznia 2020 roku.


Norma PN-EN 61851-1:2019:10 – możliwe sposoby łączenia pojazdu ze stacją ładowania



Pierwsza część normy PN-EN 61851 czyli PN-EN 61851-1 (w niniejszej publikacji będziemy odnosić się do zapisów najnowszej odsłony tej części z października 2019 oznaczonej jako Polska Norma PN-EN 61851-1:2019-10) definiuje kilka podstawowych pojęć dotyczących przewodowego ładowania pojazdów elektrycznych. Część ta określa m.in. możliwe sposoby połączenia pojazdu z punktem ładowania dzieląc je na 3 przypadki:

Przypadek A, kiedy przewód ładujący jest na stałe połączony z ładowanym pojazdem:

Ładowanie pojazdu elektrycznego (przypadek A)

Przypadek B, kiedy przewód ładujący odłączany jest z obu stron (zarówno od stacji jak i od pojazdu):

Ładowanie pojazdu elektrycznego (przypadek B)

Przypadek C, kiedy przewód ładujący jest na stałe połączony ze stacją ładowania:

Ładowanie pojazdu elektrycznego (przypadek C)

Norma PN-EN 61851-1:2019-10 – Podstawowe tryby ładowania pojazdów



Oprócz określenia różnych form podłączenia pojazdów do stacji ładowania - w normie PN-EN 61851-1:2019-10 (rozdział 6) rozróżnione są 4 tryby ładowania pojazdów elektrycznych.

Tryb 1 (Mode 1) - Bezpośrednie podłączenie pojazdu przewodem do gniazda istniejącej instalacji elektrycznej prądu przemiennego AC (bez żadnych elementów sterujących czy zabezpieczających):

Ładowanie pojazdu elektrycznego w trybie 1 (Mode 1)

W trybie 1 pojazd może być ładowany z jednofazowej lub trójfazowej instalacji prądu przemiennego (AC) przy maksymalnym prądzie znamionowym wynoszącym 16A. Połączenie odbywa się w sposób opisany dla przypadku B (case B) a więc przewodem odłączalnym zarówno od instalacji jak i pojazdu. Ze względu jednak na brak elementów zabezpieczających i sterujących ładowaniem, ten tryb jest w wielu Państwach zabroniony (m.in. w USA, Izraelu czy Wielkiej Brytanii), a w innych obwarowany szeregiem dodatkowych wymagań dotyczących bezpieczeństwa.

Tryb 2 (Mode 2) - Podłączenie pojazdu do gniazda istniejącej instalacji prądu przemiennego AC za pomocą przewodu ze zintegrowanym układem zabezpieczeń i kontroli IC-CPD (In-Cable Control and Protection Device):

Ładowanie pojazdu elektrycznego w trybie 2 (Mode 2)

W trybie 2 pojazd może być ładowany z jednofazowej lub trójfazowej instalacji prądu przemiennego (AC) przy maksymalnym prądzie znamionowym wynoszącym 32A. Połączenie odbywa się w sposób opisany dla przypadku B, a więc przewodem odłączalnym zarówno od instalacji jak i pojazdu. W przeciwieństwie do trybu 1 – przewód jest wyposażony w jednostkę kontrolno-sterującą IC-CPD zgodnie z wymaganiami normy PN-EN 62752. Mimo, że jest to tryb ładowania dużo bardziej bezpieczniejszy niż wspomniany tryb 1 – szereg krajów takich jak USA, Kanada, Włochy, czy niektóre kraje Skandynawskie również wprowadziły zaostrzone wymagania dotyczące bezpieczeństwa podczas ładowania w tym trybie.

Tryb 3 (Mode 3) - Podłączenie pojazdu do stacji ładowania pojazdów elektrycznych (ładowanie prądem przemiennym AC) połączonej na stałe z instalacją elektryczną oraz odpowiednio zabezpieczonej (użycie sygnałów sterujących):

Ładowanie pojazdu elektrycznego w trybie 3 (Mode 3)

W trybie 3 pojazd może być ładowany z jednofazowej lub trójfazowej stacji ładowania prądem przemiennym (AC) przy maksymalnym prądzie znamionowym wynoszącym 70A (prąd 1-fazowy). Połączenie odbywa się w sposób opisany dla przypadku B, a więc przewodem odłączalnym zarówno od instalacji jak i pojazdu lub w sposób opisany dla przypadku C, a więc przewodem na stałe połączonym ze stacją ładowania.

Tryb 4 (Mode 4) - Podłączenie pojazdu do stacji ładowania pojazdów (ładowanie prądem stałym DC) połączonej na stałe z instalacją elektryczną (AC lub DC) lub podłączanej do tej instalacji poprzez przewód z wtyczką. Stacja posiada wbudowane zabezpieczenia oraz kontrolery procesu ładowania:

Ładowanie pojazdu elektrycznego w trybie 4 (Mode 4)

W trybie 4 pojazd może być ładowany prądem stałym (DC) przy maksymalnym prądzie znamionowym wynoszącym kilkaset amperów. Połączenie odbywa się w sposób opisany dla przypadku C, a więc przewodem na stałe połączonym ze stacją ładowania.

Przewody ładujące w trybie 2 oraz stacje ładujące w trybie 3 lub 4 muszą być wyposażone w szereg dodatkowych funkcjonalności wpływających na bezpieczeństwo obsługi oraz mogą być wyposażone w elementy dodatkowo zwiększające to bezpieczeństwo.

Do pierwszej grupy, a więc funkcjonalności związanych z bezpieczeństwem, które muszą być zaimplementowane w każdym elemencie ładującym trybu 2, 3 oraz 4 są zaliczane m.in. monitorowanie ciągłości przewodu ochronnego w czasie rzeczywistym, weryfikacja poprawności podłączenia pojazdu do stacji ładowania, możliwość podania napięcia na wyjście stacji dopiero po prawidłowym połączeniu pojazdu, wyłączenie napięcia na wyjściu stacji po awarii obwodu sterowania czy przekazanie do ładowanego pojazdu informacji o maksymalnym dopuszczalnym prądzie ładowania.

Wymienione powyżej elementy zapewniają podstawowe bezpieczeństwo użytkowania urządzeń do ładowania pojazdów elektrycznych. W części publikacji dotyczącej sprawdzania tych urządzeń opiszemy bardziej szczegółowo sposoby weryfikacji poprawności działania każdego z nich.

Do funkcjonalności dodatkowych możemy zaliczyć m.in. wymaganie wentylacji stanowiska podczas ładowania (głównie w sytuacji, gdy to stanowisko umieszczone jest wewnątrz obiektu np. garażu) czy stosowanie środków ochrony przed zamierzonym lub niezamierzonym odłączeniem pojazdu od stacji w trakcie ładowania.


Wtyki i gniazda spotykane w punktach ładowania pojazdów elektrycznych (zgodnie z odpowiednimi częściami normy PN-EN 62196)



W tym miejscu publikacji opuścimy chwilowo omawianie normy PN-EN 61851-1 (do której jeszcze wrócimy w dalszej części) natomiast skupimy się na ustandaryzowanych typach złącz używanych do ładowania pojazdów elektrycznych prądem przemiennym AC (norma PN-EN 62196-2) oraz prądem stałym DC (norma PN-EN 62196-3).

Przy ładowaniu prądem przemiennym (AC) norma PN-EN 62196-2 definiuje 3 typy złącz:

Typ 1 AC – znane także jako złącze Yazaki lub złącze J1772:

Przykładowy wtyk ładujący typu 1

Złącze typu 1 przeznaczone jest do zasilania jednofazowego o maksymalnym prądzie ładowania 32A. Złącza tego typu można spotkać głównie w USA czy Japonii, choć również w Europie czy w Polsce również nie należą do rzadkości.

Typ 2 AC – znane także jako złącze Mennekes (standard obowiązujący w Europie na mocy dyrektywy 2014/94/EU)

Przykładowy wtyk ładujący typu 2

Złącze typu 2 przeznaczone jest do zasilania jednofazowego lub trójfazowego o prądzie maksymalnym do 70A.

Typ 3 AC – znane także jako złącza Scame

Przykładowy wtyk ładujący typu 3

Złącze typu 3 przeznaczone jest do zasilania jednofazowego lub trójfazowego o prądzie maksymalnym do 63A. Złącza tego typu można spotkać głównie we Francji czy we Włoszech (montowane były głównie przed wprowadzeniem Dyrektywy UE)

Przy ładowaniu prądem DC norma definiuje 4 typy złącz:

Konfiguracja AA (DC) – złącze znane także jako złącza CHAdeMO

Przykładowy wtyk ładujący standardu CHAdeMO

Złącza CHAdeMO na dzień dzisiejszy umożliwiają ładowanie prądem o wartości do 400A – są popularne właściwie na całym świecie.

Konfiguracja BB (DC) – złącze znane także jako złącze GB/T

Przykładowy wtyk ładujący standardu GB/T

Złącza GB/T na dzień dzisiejszy umożliwiają ładowanie prądem o wartości do 250A – są stosowane głównie w Chinach.

Konfiguracja EE (DC) – złącze znane także jako złącze CCS Combo 1

Przykładowy wtyk ładujący standardu CCS 1

Złącza CCS 1 na dzień dzisiejszy umożliwiają ładowanie prądem o wartości do 200A – są stosowane głównie w Japonii i USA podobnie jak złącza typu 1 AC.

Konfiguracja FF (DC) – złącze znane także jako złącze CCS Combo 2

Przykładowy wtyk ładujący standardu CCS 2

Złącza CCS 2 na dzień dzisiejszy umożliwiają ładowanie prądem o wartości do 200A – są stosowane głównie w Europie.

Zgodnie z Rozdziałem 3 Rozporządzenia Ministra Energii punkty ładowania prądem AC objęte tym Rozporządzeniem wyposaża się co najmniej w jedno złącze typu 2, natomiast punkty ładowania prądem DC wyposaża się co najmniej w jedno złącze typu CCS 2.


Ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym



Po omówieniu rodzajów złącz spotykanych w stacjach ładowania, wracamy (tytułem wstępu do sprawdzania bezpieczeństwa) do jednego z najważniejszych rozdziałów normy PN-EN 61851-1:2019-10 - a więc tego poświęconemu ochronie przed porażeniem prądem elektrycznym.

W rozdziale 8 znajdziemy m.in. informacje o wymaganiach dotyczących zapewnienia odpowiedniego stopnia IP obudowy stacji ładowania, czy też o maksymalnych poziomach napięć dostępnych na wyjściu po odłączeniu zasilania. W tej części artykułu skupimy się jednak na najważniejszych postanowieniach dotyczących środków ochrony stosowanych w celu zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania przy wystąpieniu usterki.

Dostępne środki ochrony w przypadku stacji ładowania czy przewodów ładujących są oczywiście ściśle powiązane z tymi wyszczególnionymi w normie PN-HD 60364-4-41 i obejmują samoczynne wyłączenie zasilania (SWZ), podwójną lub wzmocnioną izolację, separację galwaniczną oraz zasilanie SELV/PELV.

Niezwykle ważną rolę odgrywa oczywiście także przewód ochronny. Dla trybów 1, 2, 3 połączenie ochronne musi łączyć styk ochronny instalacji AC zasilającej stację ładowania z ładowanym pojazdem, natomiast dla trybu 4 może łączyć styk ochronny instalacji AC zasilającej stację ładowania z ładowanym pojazdem lub w przypadku gdy stosowana jest separacja – musi łączyć element ładujący z ładowanym pojazdem. Więcej informacji w kwestii środków ochrony przeciwporażeniowej w punktach ładowania znajdziemy także w normie PN-HD 60364-7-722:2019-01 - do której wrócimy jeszcze w kolejnych częściach publikacji.

Bardzo ważną rolę w zakresie zapewnienia obsługi stacji ładowania odgrywają również zabezpieczenia różnicowoprądowe RCD. Norma PN-EN 61851-1:2019-10 [4] w rozdziale 8.5 opisuje wymagania stawiane tego typu zabezpieczeniom stosowanym w stacjach ładowania pojazdów. Jeżeli stacja ładowania posiada wiele punktów ładowania, które mogą być używane równolegle – wtedy każdy punkt ładowania powinien być zabezpieczony indywidualnie. W przeciwnym wypadku można stosować jedno zabezpieczenie. Należy pamiętać, że zgodnie z wspomnianym punktem 8.5 (a także informacjami zawartymi w normie PN-HD 60364-7-722:2019-01 pkt. 722.531.2.101) stacje ładowania wyposażone w gniazda lub zintegrowane przewody ładujące AC ze złączami opisanymi w normie PN-EN 62196 (dotyczy to wszystkich rozdziałów a więc wszystkich wymienionych wyżej złącz) muszą posiadać zaimplementowane środki ochrony przed prądem upływu DC, a więc muszą być wyposażone w wyłącznik różnicowoprądowy typu B lub w wyłącznik różnicowoprądowy typu A bądź F z członem reagującym na prąd upływu DC o wartości powyżej 6mA (często oznaczane jako EV RCD).



Wyczerpujące i dokładne informacje w tematyce można znaleźć w treści ww. norm [4] i [7] oraz w §5 Rozporządzenia [1] (o czym mowa szerzej w kolejnym akapicie) natomiast informacje podane powyżej należy traktować jako podstawowe do poprawnej oceny bezpieczeństwa stacji ładowania pojazdów elektrycznych czy przewodów ładujących.


Pozostałe wymagania stawiane punktom ładowania pojazdów elektrycznych w świetle Rozporządzenia Ministra Energii oraz normy PN-EN 61851-1:2019-10



Przechodząc do omówienia wymagań technicznych dotyczących stacji ładowania pojazdów elektrycznych ujętych w Rozporządzeniu Ministra Energii [1] zaczynamy od omówienia ujętej w §3 tzw. instrukcji eksploatacji. Szczegółowe wymagania znajdują się w §22 i obejmują opis urządzenia z zaznaczeniem obsługiwanych trybów ładowania, opis urządzeń sygnalizujących stan i dostępność urządzenia, opis czynności związanych z uruchomieniem, pracą i zatrzymaniem urządzenia, w tym zatrzymaniem awaryjnym.

Dodatkowo musi zawierać informacje o sposobie postępowania w wypadku wystąpienia usterki czy pożaru, opisywać warunki bezpiecznej pracy oraz opis zagrożeń i określać sposoby spełnienia wymagań dotyczących BHP, ochrony środowiska czy ochrony przeciwpożarowej. Norma PN-EN 61851-1:2019-10 w rozdziale 16. nakazuje jednak rozszerzyć te informacje.

Zapisy normy, co prawda dzielą informacje na instrukcję instalacji i instrukcję obsługi, ale informacje zawarte w obu typach instrukcji są kluczowe w kontekście instrukcji eksploatacji. Jeśli chodzi o instrukcję instalacji to kluczowymi zapisami (poza standardową charakterystyką i opisem elementów produktu) są m.in. dokładnych charakterystyk zabezpieczeń zaimplementowanych w stacji (jeśli zabezpieczenia nie są zaimplementowane w stacji, instrukcja powinna jednoznacznie określać jakie zewnętrzne zabezpieczenia należy zastosować, aby zapewnić bezpieczeństwo obsługi) czy określenie sposobu ewentualnego podłączenia elementów wentylacyjnych oraz (co najważniejsze) powinna znaleźć się tam informacja o możliwości lub zakazie stosowania różnego typu adapterów (warto pamiętać, że zarówno norma PN-EN 61851-1:2019-10 w pkt 16.2 jak i Rozporządzenie [1] w §10 jednoznacznie zakazują korzystania z przedłużaczy przewodów ładujących). W pkt. 3. §22 Rozporządzenia [1] znajduje się opis wymagań dotyczących instrukcji serwisowych, które powinny obejmować m.in. następujące zagadnienia: opis sposobu serwisowania przyrządu, opis sposobu kontroli stanu urządzenia, opis sposobu wykonywania pomiarów elektrycznych zawierający wymagania dotyczące terminów i zakresów sprawdzeń, opis sposobu wykonywania testów funkcjonalnych, schemat elektryczny, terminy wykonywania przeglądów serwisowych.

W §4 Rozporządzenia [1] znajdziemy informację dotyczącą wymagań w zakresie montowania tabliczki znamionowej określającej nazwę producenta, typ urządzenia, numer seryjny, napięcie/częstotliwość/prądy znamionowe pracy stacji. Zgodnie z wymaganiami PN-EN 61851-1:2019-10 pkt. 16.3 dodatkowo tabliczka powinna zawierać informację o dacie produkcji, stopniu ochrony oraz wszystkie dodatkowe informacje ważne z punktu widzenia montażu oraz eksploatacji, np. w szczególnych warunkach środowiskowych.

Zgodnie z §12 dodatkowo stacja powinna być oznaczona telefonem do eksploatującego stację i informacjami o zagrożeniach płynących z jej obsługi. Dla ładowania w przypadku B (a więc gdy przewód jest odłączalny zarówno od stacji jak i pojazdu) dodatkowo oznaczony musi być również przewód. Rozporządzenie określa, że stacja musi być oznaczona w sposób trwały – norma w pkt. 16.5 dodatkowo określa w jaki sposób oznaczenia powinny być sprawdzane pod kątem trwałości (m.in. poprzez pocieranie wilgotną szmatką przez 15 minut). Warto zaznaczyć, że oznaczenia te nie powinny być zamontowane w sposób umożliwiający ich łatwy demontaż.

W §5 Rozporządzenia [1] otrzymujemy informację o konieczności zastosowania odpowiednich środków ochrony przeciwporażeniowej gdzie wymienione są wyłącznik główny, wyłącznik różnicowoprądowy oraz zabezpieczenie nadmiarowoprądowe. W kolejnym paragrafie pojawia się także wymaganie dotyczące selektywności zabezpieczeń. Tematyka ta została omówiona w poprzednich akapitach publikacji.

W dalszej części Rozporządzenie [1] zawiera również inne przydatne informacje jak m.in. sposób postępowania w przypadku wystąpienia awarii czy środki ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi. Opisywanie wszystkich wymagań dotyczących ochrony mechanicznej nie jest celem niniejszej publikacji – zainteresowanych zapraszamy do zapoznania się z całym Rozporządzeniem [1], punktem 722.512.2.101 normy [7] - a także przewodnikiem UDT dla operatorów i użytkowników punktów ładowania [3], gdzie można znaleźć wiele dodatkowych informacji na temat wymagań – m.in. poniższy schemat modelowego stanowiska ładowania pojazdów:



W kolejnej części publikacji omówimy wymagania dotyczące badań bezpieczeństwa stacji ładowania, sprawdzeń Urzędu Dozoru Technicznego oraz szerzej przedstawimy kluczowe informacje z zakresu wiedzy technicznej potrzebnej do prawidłowego wykonania tych badań.

---

Źródła i dodatkowe informacje:
[1] Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 26 czerwca 2019r. w sprawie wymagań technicznych dla stacji ładowania i punktów ładowania stanowiących element infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego
https://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20190001316/O/D20191316.pdf
[Dostęp 2020-01-02]
[2] Ustawa z dnia 11 stycznia 2018r.o elektromobilności i paliwach alternatywnych
https://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20180000317/U/D20180317Lj.pdf
[Dostęp 2020-01-02]
[3] Przewodnik “Stacje i punkty ładowania pojazdów elektrycznych - Przewodnik UDT dla operatorów i użytkowników”
https://www.udt.gov.pl/images/STACJE_I_PUNKTY_%C5%81ADOWANIA_v8.pdf
[Dostęp 2020-01-02]
[4] Polska Norma PN-EN 61851-1:2019-10
System przewodowego ładowania pojazdów elektrycznych -- Część 1: Wymagania ogólne
[5] Polska Norma PN-EN 62196-2:2017-06
Wtyczki, gniazda wtyczkowe, złącza pojazdowe i wtyki pojazdowe -- Przewodowe ładowanie pojazdów elektrycznych -- Część 2: Wymagania dotyczące zgodności wymiarowej i zamienności wyrobów prądu przemiennego z zestykami tulejkowo-kołkowymi
[6] Polska Norma PN-EN 62196-2:2015-02
Wtyczki, gniazda wtyczkowe, złącza pojazdowe i wtyki pojazdowe -- Przewodowe ładowanie pojazdów elektrycznych -- Część 3: Wymagania dotyczące zgodności wymiarowej i zamienności złącz pojazdowych d.c. i a.c./d.c. z zestykami tulejkowo-kołkowymi
[7] Polska Norma PN-EN 60364-7-722:2019-01
Instalacje elektryczne niskiego napięcia -- Część 7-722: Wymagania dotyczące specjalnych instalacji lub lokalizacji -- Zasilanie pojazdów elektrycznych
[8] Materiały marketingowe firm Phoenix Contact (www.phoenixcontact.com) oraz Doepke (www.doepke.pl)


 

 

dotpay

Szczególnie polecamy

Z naszej oferty szczególnie polecamy aparaturę do pomiaru jakości energii elektrycznej: analizatory jakości energii i zasilania oraz analizatory parametrów sieci

Przyrządy wykorzystywane w laboratoriach i warsztatach: autotransformatory jednofazowe i trójfazowe, rezystory i oporniki suwakowe, oscyloskopy, zasilacze

Aparaturę dla branży energetycznej: przekładniki prądowe, kondensatory, systemy oceny efektywności energetycznej

Aparaturę do automatyki i kontroli: regulatory temperatury, wskaźniki tablicowe, rejestratory temperatury, termometry ostrzowe i inne...

Dystrybucja

Firma Merserwis jest bezpośrednim dystrybutorem w Polsce firm: Metrel, Sauermann-Kimo, Presys, Audio Precision, GW Instek, Graphtec, Hanyoung, Lascar Electronics, Meatest, DeltaOhm.

Jesteśmy również krajowym dystrybutorem firm: Sonel, Lumel, Czaki Thermoproduct, RelPol, Tanel, Budenberg i wielu innych...

Zapewniamy doradztwo, szkolenia, prezentacje oraz wzorcowanie mierników i serwis gwarancyjny oraz pogwarancyjny.

Dane kontaktowe

Merserwis Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. k.
ul. Gen. Wł. Andersa 10
00-201 Warszawa, Polska
NIP: 5260058571

Kontakt
Tel: 22 831 25 21, 22 831 42 56
Fax: 22 887 08 52
E-Mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Godziny pracy
Dział Handlowy: Pon.-Pt. 8:00-16:00
Serwis Aparatury: Pon.-Pt. 8:00-16:00
Laboratorium Badawczo-Wzorcujące: Pon.-Pt. 8:00-16:00